1- تا گرسنه نشديد غذا نخوريد .
2- نيم ساعت قبل از غذا يك ليوان آب را در سه جرعه بنوشيد .
3- قبل از غذا دستها را بشوييد .
4- زماني كه سالم و شاداب هستيد هر چه هوس كرديد بخوريد .
5- هنگام كسالت هر چه هوس كرديد نخورده و عكس آنرا بخوريد .
6- مقدار كمي نمك بچشيد. (براي سالم ماندن دندانها وجلوگيري از پوسيدگي)
7- به زيبايي سفره و غذا خوب نگاه كنيد. (انرژي چشمان با غذا منتقل مي شود)
8- غذا را با سالاد تزيين شده شروع كنيد. (زيرا خام است و ميكروب ندارد)
9- هر لقمه را 40 تا50 بار بجويد .
10- در صورت امكان با سه انگشت غذا بخوريد. (انرژي انگشتان به غذا منتقل مي شود)
11- در بين غذا آب يا نوشابه ننوشيد .
12- انرژي داده شده به غذا با خوردن آن به بدن منتقل مي شود. در اين حالت غذاي مصرفي نصف مي شود .
13- نمك كم بخوريد .
14- دو تا سه لقمه مانده سير شويد ديگر غذا نخوريد .
15- بعد از غذا مقداري نمك بچشيد.(ترشي معده را رفع ميكند)
16- بعد از ميل غذا دراز بكشيد و پاي راست را روي پاي چپ انداخته دستها را زير گردن قرار داده چشمها را بسته و بهيچ چيز فكر نكرده بمدت 5 تا 10 دقيقه سپس بلند شده در اين حال خستگي غذا رفع شده و انگار غذا نخورده ايد .

با انجام یک رژیم پانزده روزه می توانیداز بیشتر بیماریها نجات پیدا کنید و سلامتی و نشاط خود را بدست آورید و طعم سلامتی جسم و روح را بچشید!اگر رژیم پانزده روزه زیر را دقیقا انجام دهید، با نتایج خیره کننده ای مواجه شد و اثرات فوق العاده مفید آن را به چشم خواهید دید.از این رژیم برای لاغری و تناسب اندام نیز می توان استفاده کرد.با این رژیم، در عرض پانزده روز حدود 4 تا 5 کیلو گرم وزن کم خواهید کرد و پوستی روشن و چهره ای با نشاط پیدا خواهید نمود. و مهمتر از همه، آرامش جالب و خواب عمیق و راحتی پیدا خواهید کرد و از زندگی لذت خواهید برد. حسن این رژیم این است که از غذاهای متنوعی برخوردار است و هر روز غذای مخصوصی میل خواهید کرد؛ زیرا تنوع در غذا باعث می شود که کلیه مواد غذایی لازم به بدن برسد و انسان از فقر غذایی نجات پیدا کند و از مغزی فعال و روانی سالم و جسمی سبک برخوردار شود. امید است با رعایت موارد ذیل سلامتی و نشاط را برای خود به ارمغان بیاورید. افرادی که دچار یبوست مزاج هستند نیز می توانند توصیه های زیر را دقیقا انجام دهند تا از این معضل که خود ام الامراض است نجات پیدا کنند.

ادامه ي مطلب ...

اولين و آخرين سوره و آياتي كه از قرآن نازل شده كدام است؟
------------------
در مورد اولين آياتي كه بر پيامبرصلي الله عليه وآله نازل شد سه ديدگاه وجود دارد:1. پنج آيه اول سوره علق، 2. سوره مدثر، 3. سوره فاتحةالكتاب.
بنا بر شواهد و روايات معتبر، اولين آيات نازل شده پنج آيه ابتداي سوره علق بوده و سوره حمد پنجمين سوره‏اي است كه بر پيامبرصلي الله عليه وآله نازل شد. بنابر قولي اين سوره اولين سوره كاملي است كه نازل گرديد.
در مورد آخرين آيات نازل شده نيز اختلافاتي وجود دارد، طبرسي در مجمع‏البيان در جمع بين اقوال مختلف مي‏نويسد: مفسران مي‏گويند: وقتي آيه «إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ»؛ زمر (39)، آيه 30.بر پيامبرصلي الله عليه وآله نازل شد، فرمود: اي كاش! مي‏دانستم اين زمان چه وقتي است؟ بعد خداوند متعال سوره‏هاي «فتح» و «نصر» را نازل كرد و از آن پس پيامبرصلي الله عليه وآله در بين تكبير و قرائت سكوت مي‏كرد و مي‏فرمود: «سبحان‏اللَّه و بحمده استغفرالله و اتوب اليه». مردم به رسول خداصلي الله عليه وآله عرض كردند: چنين ذكري را نمي‏گفتيد؟ فرمود: اين ندا و فرياد جان و روان من است و آن حضرت‏صلي الله عليه وآله پس از نزول اين سوره، يك سال در قيد حيات بود. وقتي كه براي حجةالوداع از مدينه خارج شدند، آيه كلاله‏نساء (4)، آيه 176.

روش صحيح حفظ قرآن چيست؟
--------------------
براي حفظ قرآن، لازم است به موارد ذيل توجه كنيد:

گرفتن تصميم جدي و باقي ماندن بر تصميم

داشتن جواب‏هاي قانع كننده‏اي براي سؤال‏هاي ذيل:

چرا حفظ مي‏كنم؟

فايده‏اش چيست؟

قرآن چيست؟

سخن كيست؟

روي من چه اثراتي ممكن است داشته باشد؟

چقدر به قرآن علاقه دارم؟

چه چيزي از قرآن براي من مهم‏تر است؟

چه كتابي از اين مهم‏تر است؟ و...

 قرائت صحيح و روان قرآن؛ به طوري كه در هيچ جاي قرآن مشكل قرائت نداشته باشيد.

استفاده از يك قرآن (مانند خط عثمان‏طه)

انس با صوت قرآن و گوش كردن به نوار ترتيل به ويژه قارياني كه صداي دلنشين دارند.

تقسيم اوقات (يكي براي حفظ و ديگري براي تكرار)، زمان حفظ ثابت باشد و بهتر است در مكاني آرام و اوايل صبح بعد از نماز صبح باشد ولي تكرار هر موقع باشد، مهم نيست.

انتخاب قسمتي از قرآن (يك صفحه، يا چند آيه) اول چندين مرتبه بايد آن را خواند (از روي متن) و سپس از حفظ براي كسي قرائت كرد تا غلطهاي احتمالي را بگويد.

 خواندن آيه به آيه از حفظ.

 انتخاب مكاني ثابت و داشتن حوصله.

 هرگونه كه حفظ مي‏شود، به همان روش تكرار گردد.

 در هنگام حفظ، زبان كار كند و صدا بيرون بيايد. شمرده شمرده و با تأني خوانده شود.

 هر روز اول محفوظات از حفظ خوانده شود؛ بعداً هفته‏اي يك بار و به مرور زمان ماهي يك بار، دوره شود و... اگر به اين نحو حفظ گردد، فراموش نمي‏شود و قرآن خودش در سختي‏ها يار و مددكار شخص خواهد بود.

چرا سوره‏هاي «يس» و «الرحمن» به قلب و عروس قرآن‏معروف‏اند؟

سوره «ياسين» مشتمل بر پايه‏ها و اركان عقيدتي و نيز اصول برنامه‏هاي پيامبران است؛ به ويژه آخرين آيه آن كه شامل معارف بلندي است «فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»؛ يس (36)، آيه 83.از اين رو آن را در روايات «قلب قرآن» ناميده‏اند.

سوره «الرحمن» نيز به دليل زيبايي فوق ‏العاده آياتش، «عروس قرآن» ناميده شده است.

فراموش كردن قرآن گناه نيست؛ ولي در قيامت موجب حسرت مي‏گردد و فضيلتي از كف او رفته است. ابي‏بصير گويد: از امام صادق‏عليه السلام شنيدم كه مي‏فرمود: «كسي كه سوره‏اي از قرآن را فراموش كند، در قيامت آن سوره به صورتي زيبا و مقامي رفيع بر او ظاهر مي‏شود. وقتي بنده او را مي‏بيند، مي‏پرسد: كيستي؟ چقدر زيبايي؟ پاسخ مي‏دهد: آيا مرا نمي‏شناسي؟ من فلان سوره هستم.اگر مرا فراموش نمي‏كردي، تو را به آن مكان رفيع مي‏بردم».بحار الانوار، ج 92 ص 188.البته نوعي فراموشي هم وجود دارد كه گناه است و آن فراموش كردن هدايت‏هاي قرآن و ناديده گرفتن آن در مقام عمل است. در هر صورت براي آنكه قرآن در ياد بماند، بايستي مرتباً آن را تكرار كرد.

بسياري از سوره‏ها علاوه بر نام هاي متداول و معروف به نام‏هاي ديگري نيز ناميده مي‏شوند كه برخي از آنها كه به نام‏هاي ديگر نيز معروفند را ذيلاً مي‏آوريم:
. الفاتحه حمد، سبع المثاني‏
. بقره و آل‏عمران زهروان‏
. توبه برائت‏
. اسراء بني‏اسرائيل‏
. السجده الم سجده‏
. فاطر ملائكه‏
. غافر مؤمن‏
. فصلت حم سجده‏
. شوري حم عسق‏
. النباء عم‏
. انسان دهر، هل اتي‏
. تكوير كورت‏
. الشرح انشراح و الم نشرح‏
. قريش ايلاف‏
. الكافرون جحد
. اخلاص توحيد، نسبت، قل هواللَّه‏
. فلق و ناس معوذتين‏

حكيمه خاتون مى فرمايد: وقتى حضرت مهدى(ع) متولد شد، سجده كرد و فرمود: اشهد ان لا اله الا الله، وحده لا شريك له، وان جدَى محمدرسول الله وان ابى امیرالمؤمنین ولی الله. 
آنگاه همه امامان را برشمرد وفرمود: بار خدايا آن چه را به من وعده فرمودى، تحقق بخش وكار بزرگم را در پرتو قدرتت تدبير فرما وگام هايم را در قيام پرشكوه و آسمانى ام براى برانداختن بيداد و ستم، و استقراركامل عدالت در سراسرگيتى استوار ساز و به دست من، زمين را از عدل و داد لبریزگردان. 
پس از آن، سر ازسجده برداشت وبه تلاوت اين آیه مباركه پرداخت: شَهدَ الله انه لا اله الا هو والملائکة واولو العلم ... (1). 

انتظار حالتى است نفسانى كه آمادگى براى آنچه انتظارش را مى‏كشيم، از آن بر مى‏آيد و ضدّ آن يأس و نااميدى است، پس هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، آمادگى و مهيّا شدن قوى‏تر خواهد بود، نمى‏بينى اگر مسافرى داشته باشى كه در انتظار مقدمش به سر مى‏برى، هرچه هنگام آمدنش نزديك‏تر شود، مهيّا شدنت فزونى مى‏يابد، بلكه احياناً خوابت به بيدارى مبدّل مى‏گردد، چون انتظارت شديد است. 
و همان‏طور كه مراتب انتظار از اين جهت متفاوت است از جهت محبّت نسبت به كسى كه در انتظارش هستى، نيز مراتب متفاوتى دارد، پس هر چه محبّت شديدتر و دوستى بيشتر باشد، مهيّا شدن براى محبوب زيادتر مى‏شود و فراقش دردناك‏تر مى‏گردد، به گونه‏اى كه منتظِر، از تمام امورى كه مربوط به حفظ خودش هست، غافل مى‏ماند و دردهاى بزرگ و محنت‏هاى شديد را احساس نمى‏كند 
. بنابراين مؤمنى كه منتظر آمدن مولايش مى‏باشد، هر قدر كه انتظارش شديدتر است، تلاشش در آمادگى براى آن به وسيله پرهيز از گناه و كوشش در راه تهذيب نفس و پاكيزه كردن درون از صفات نكوهيده و به دست آوردن خوى‏هاى پسنديده بيشتر مى‏گردد، تا به فيض ديدار مولاى خويش و مشاهده جمال انورش در زمان غيبتش رستگار شود، همچنان‏كه براى عده بسيارى از نيكان اتفاق افتاده است. 
و لذا امامان معصوم‏عليهم السلام - در رواياتى كه خواندى و غير آن‏ها - به پاكيزگى صفات و مقيّد بودن به انجام طاعات امر فرموده‏اند. بلكه روايت پيشين ابوبصير اشارت يا دلالت دارد بر اين‏كه رستگارى به مقام انتظار و نايل شدن به پاداش منتظران، به پرهيز و پروا از گناه و آراستگى به خوى‏هاى پسنديده بستگى دارد. 
چنان‏كه حضرت صادق‏عليه السلام فرمود: هر آن كس كه خواسته باشد از ياران قائم‏عليه السلام شود، بايد كه منتظر باشد و بايد در حال انتظار به پرهيزكارى و خوى‏هاى پسنديده عمل نمايد، كه هرگاه بميرد و قائم به پس از مردنش بپاخيزد، پاداش او همچون كسى خواهد بود كه دوران حكومت آن حضرت را درك كرده باشد... . 
و بى‏ترديد هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، صاحب آن، مقام و ثواب بيشترى نزد خداى - عزّوجلّ - خواهد داشت. خداى تعالى ما را از مخلصان منتظرين مولايمان صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - قرار دهد